ساعت ۹:۳۰ شب است

خسته از آموزشگاه میزنم بیرون

حوصله شاگردان گنده ام! را ندارم سرم را می اندازم پایین و سریع از کنارشان رد میشوم

دارم فکر میکنم که پیاده تا خانه بروم یا نه که کسی پشت سرم صدایم میزند

یکیشان انگار سوال مهمی! برایش پیش آمده ... چند قدمی را با هم اختلات میکنیم تا جایی که او را به ماشینش تحویل میدهم و خداحافظی میکند

هوا سوز دارد . دستکش هایم را پیدا نمیکنم . روبرو را که نگاه میکنم پیاده رو خلوتی را می بینم که دو تا پسر یکی این طرف و دیگری آن طرف پیاده رو ایستاده اند منتظر ..... با نگاه منتظرشان به من چشم دوخته اند

بهشان نزدیک می شوم لبخند گشاد ژکوندی تحویلم میدهند از وسطشان رد میشوم انگار نه انگار جنبنده ای را دیده باشم

یکیشان نطقش باز می شود و چیزهایی می گوید بدون اینکه بخواهم گوش بدهم همه شان را میشنوم آخر همه حرفهایش را بارها از زبان همنوعانش شنیده ام

پشت سرم هستند به چهارراه که میرسم می شنومشان که از یکدیگر خداحافظی میکنند همان که حرف میزد برایم ،خودش را بهم میرساند

و دوباره شروع میکند دستهایم را توی جیبم کرده ام و بدون حرفی نگاهش میکنم که روبرویم برعکس دارد راه میرود و رویش به من است

به بچگیش نگاه میکنم و به دل خوشش

می خواهد که برایش کمی حرف بزنم شده فحشش بدهم اما انقدر جدی نباشم ... با قدم های خسته و آهسته ام فقط نگاهش میکنم

می گوید دانشجو ست به کتاب توی دستش خیره می شوم به گمانم زیادی خوانده اش که سرش اینطور به سوت کشیدن افتاده

همچنان همراهیم میکند گاهی پشت سرم راه میرود گاهی جلو جلو ... زیاد شانه به شانه ام نمیشود! شاید چون قدش کوتاهتر از من است میترسد از مردانگیش کم شود؟!

میگوید چرا ساکتم؟ .... گیر داده که تا حرفی نزنم نمیرود

حرفم نمی آید انقدر برای هم قطارهای کوچک و بزرگش فک زده ام که دیگر برای این بی نوا چیزی باقی نمانده قاشق هم بکشی ته حلقم چیزی ازش در نمی آید

نیم ساعت است که دارد قصه فرهاد مجنون شده را برایم میخواند

کاش درس دانشگاهش را هم به همین خوبی بخواند آخر حیف است میترسم حروم شود طفل! مردم

به خیابان خودمان میرسیم بیست قدمی تا در خانه مانده رفته آنطرف خیابان و با خنده های خامش نگاه خنثی و خسته ام را دنبال میکند

میروم سمت در که زنگ بزنم صدایش می آید که : اه پس همسایه هستیم !

تا در باز شود می بینمش که در تاریکی کنار دیوار و بین درختها به خیال خودش پنهان شده است

نازی پسر همسایه

می خواهد مطمئن شود دختر همسایه در پناه خدا و خودش به سلامت به خانه برسد

یادم باشد فردا چادر گل گلی سر کنم یک کاسه آش ببرم دم در خانه شان

.

پ.ن : ببینم باز هم رویت می شود پیش من بگویی: همسایه هم همسایه های قدیم ؟!!!