قیافه اش را که می بینم یهو بلند می شوم و چهار زانو مینشینم و بالش در بغل سعی میکنم درست نگاهش کنم

چقدر شبیه اوست نکند خودش باشد اما مگر می شود!!

خودش است ؟!! .... نه این اسمش مهرداد است و یکی از خواننده های next persian star

ولی چقدر شبیه به اوست همین طور نگاهش میکنم و تمام خاطرات آن روز سخت جلوی چشمانم رژه میروند

کسی که بهش گفتم  : شما امروز فرشته نجات من بودین!

و سرش را پایین انداخت و خندید

.

و چقدر بابا اون روز اذیت شد

** میروم طبقه پایین تا فاطمه را که آمده ببینم

با مدیر نشسته اند و گل میگند گل میشنوند

میتوانم صمیمانه تر بروم طرفشان و احوال پرسی کنم اما نمیخواهم  چون از جناب مدیر خوشم نمی آید پس یکراست میروم سمت لاکرم

صفت مدیر برایش زیادی است همان فلانی بگویم بهتر است

سرم را کرده ام توی لاکر که فلانی با سوال مسخره تکراری اش مجبورم میکند بروم سمتش

فاطمه بلند شده تا شاید مثل همیشه بپرم بغلش و سر و صورتش را ماچ کنم

فقط باهاش دست میدهم که نطق فلانی به مسخره باز می شود که : بزارید معرفیتون کنم به هم

اسم کوچک من را میگوید و فامیل فاطمه را!

از این صمیمیت های بی جایش خوشم نمی آید

اصلا مهر محبت و صمیمیتش به دلم نمی نشیند

شروع میکند به خاطره تعریف کردن از دوران دانشجوییش زمانی که با فاطمه همکلاسی بودند

نگاهش میکنم که دارد خاطره بی مزه اش را که صرفا چون دلش می خواهد حرف بزند تعریف میکند

آخرش هم مجبورم دیگر لبخندی برایش میفرستم

*** میگوید: چقدر اینجا سرده

دیگری تاییدش می کند

و من هم سرم را تکان میدهم

میگوید: توی کلاس که هستی بخاریش روشنه حتی نفس شاگردا هم باعث میشه هوای اتاق گرم بمونه

دیگری دوباره تاییدش میکند

میگویم : هر چی میگیم بخاری که نمیزارن باید پیشنهاد بدیم آقای ... (جناب مدیر) چند نفرو بنشونه اینجا نفس بکشن تا بلکم قبل از ورود ما اتاق گرم شه

میخندند

**** مغازه کوچک عطر فروشی 

هنوز باز نکرده است

از کنارش که رد میشوم روی شیشه اش بزرگ نوشته : " لطفا با لبخند وارد شوید"

مانده ام کجای این مغازه باید وارد شد!!!

آنقدر کوچک است که خود فروشنده تمام مدت با همان پوزیشنی که وارد شده خارج می شود

خنده ام میگیرد